Juliusz Machulski

Głosów: 98, Suma: 487, Średnia: 4.98

Reżyser/Aktor

ur. 1955.03.10 (Olsztyn, Polska)
wiek: 63 lat

kraj pochodzenia: Polska

Juliusz Jan Machulski - syn pary aktorskiej Haliny i Jana Machulskiego, już w dzieciństwie interesował się filmem. Jest jednym z najpopularniejszych polskich reżyserów; twórcą takich kultowych komedii jak "Seksmisja" czy "Kingsajz". Do większości swoich filmów sam napisał scenariusz.

Wybrana filmografia

 

Biografia

"Moim zadaniem jest sprawić, żeby ludzie przyszli do kina, i spowodować, żeby wyszli z niego wstrząśnięci, wzruszeni, lub przynajmniej rozbawieni. To wszystko".



Po ukończeniu warszawskiego liceum w 1973 roku, przez rok studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1975 roku dostał się na Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi, który ukończył w 1978 roku, zaś dyplom uzyskał dwa lata później, w roku 1980. W latach 1984-1985, dzięki stypendium uzyskanemu z Fundacji Fullbrigtha, studiował w CalArts w Kalifornii. W 1988 roku założył Studio Filmowe "Zebra", któremu szefuje do dzisiaj.



Pierwsze jego filmy to krótkometrażowe etiudy: "Paralaksa", "Wolna sobota", "Gorączka mleka" (wszystkie wyróżnione na Festiwalu Etiud Filmowych w Warszawie w 1978 roku), dokument "Zrób to sam" oraz obyczajowe "Bezpośrednie połączenie".

W 1981 roku napisał scenariusz i wyreżyserował swój pierwszy pełnometrażowy film - komedię kryminalną "Vabank". Szybko stał się on hitem, ale nie wiadomo, czy w ogóle by powstał, gdyby nie Jerzy Kawalerowicz, który pomógł młodemu, nieznanemu reżyserowi zdobyć środki na jego realizację. Główną rolę - kasiarza Kwinto - zagrał ojciec twórcy Jan Machulski, a partnerowali mu m.in.: Leonard Pietraszak, Witold Pyrkosz i Jacek Chmielnik.



Kolejne lata to następne, cieszące się nie mniejszą popularnością komedie: "Seksmisja" z brawurowo zagraną przez Jerzego Stuhra główną rolą Maksa, który wraz z kolegą budzi się po hibernacji w świecie bez mężczyzn; "Vabank II, czyli riposta"; opowiadający o zamieszkujących Szuflandię krasnoludkach "Kingsajz" i parodia amerykańskiego kina gangsterskiego - "Deja vu".

W 1991 roku powstał sensacyjny "V.I.P.", a rok później opowiadający o powstaniu styczniowym dramat wojenny "Szwadron". W kolejnych produkcjach Machulski wrócił do komedii, reżyserując "Girl guide", "Kilera" i "Kiler-ów 2-óch".



Jak sam twierdzi, najlepiej czuje się w tym właśnie gatunku. Uważa, że znacznie trudniej jest rozbawić widza, niż go przestraszyć, czy zmusić do płaczu, a szczypta komediowości i dystansu osładza gorycz, wynikającą z tematów, które podejmuje, realizując konkretny film. Formuła komediowa umożliwia według niego stosowanie skrótów i uproszczeń, i pozwala przy użyciu mniejszej ilości środków powiedzieć o wiele więcej, niż jest to możliwe na przykład w przypadku innych gatunków. Jako dowód przytacza twórczość Stanisława Barei, który za pomocą komedii fenomenalnie portretował smutną rzeczywistość socjalizmu, i którą to twórczość on sam ceni o wiele wyżej niż ówczesne kino moralnego niepokoju.


W latach dziewięćdziesiątych reżyserował oparty na własnym scenariuszu serial "Matki, żony i kochanki". Wykładał też reżyserię filmową w Hunter College w Nowym Jorku (1993). W1998 roku na ulicy Piotrowskiej w Łodzi odsłonięta została jego gwiazda.



Ostatnia dekada to kolejne komedie, m.in. obyczajowa "Pieniądze to nie wszystko", opowiadający o kradzieży obrazu "Dama z łasiczką" "Vinci" czy też pełna czarnego humoru "Kołysanka". Wyreżyserował też jedną z etiud składających się na produkcję TVP związaną z 25 rocznicą wydarzeń sierpnia'80 - "Solidarność, solidarność" oraz opowieść o Janie Nowaku -Jeziorańskim "Kurier z Warszawy".


Sporadycznie pojawia się również na ekranie - wystąpił m.in. w "Personelu" Krzysztofa Kieślowskiego, w serialu "Królowa Bona", w "Lekcji martwego języka", "Constans" Krzysztofa Zanussiego czy "Zabij mnie, glino" Jacka Bromskiego.



W latach 1989-1991 był członkiem Komitetu Kinematografii, a w okresie 2005-2008 członkiem Rady Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Od 2003 roku pełni funkcję prezydenta Polskiej Akademii Filmowej.


Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, przyznanych zarówno przez władze państwowe, jak i środowisko filmowe oraz widzów. Jest także znanym producentem, w tym tak głośnych filmów, jak "Psy", "Historie miłosne", "Dług", "Dzień świra", "Mój Nikifor" czy "Plac Zbawiciela".

W życiu prywatnym trzykrotnie żonaty: z aktorkami Bożeną Stryjkówną i Lizą Machulską; obecnie z kostiumolożką Ewą Machulską.