JENNIFER CONNELLY

aktorka
ur. 12 grudzień 1970, USA, Catskill Mountains, Nowy Jork

Jennifer Connelly, w której żyłach płynie mieszanka krwi irlandzkiej, rosyjskiej, norweskiej i polskiej marzy o tym, by zagrać kogoś, kto nie zmaga się z nałogiem i depresją, a pytana o zainteresowania jednym tchem wymienia filozofię i fizykę kwantową.

Aż trudno uwierzyć, że Connelly, jedna z najciekawszych współczesnych aktorek amerykańskich, karierę zaczynała jako dziesięcioletnia modelka, gwiazdka telewizyjnych reklamówek i pism dla nastolatek. Na plan filmowy trafiła jednak po raz pierwszy do samego Sergia Leone i niewielką rolą nastoletniej Deborah w gangsterskiej epopei "Dawno temu w Ameryce" zwróciła na siebie z miejsca uwagę widzów i krytyków. "Grałam u świetnego reżysera, ale tak naprawdę nie wiedziałam, kim on jest, co robi, ani nawet co ja tam robię" - wspominała pracę nad tym filmem.

Po udanym debiucie kolejne role były w większości przypadkowe - Connelly przyznaje, że przyjmowała je, żeby nikogo nie urazić odmową. Przełomem w kolejnych wcieleniach ponętnych nastolatek z mało ambitnych filmów okazał się dopiero "Labirynt" George'a Lucasa i Jima Hensona, w którym młodej aktorce towarzyszył nie tylko legendarny David Bowie, ale też cała grupa sympatycznych Muppetów. Film stał się przebojem, a Connelly zyskała rzesze fanów, wśród których był m.in. jej obecny mąż - również aktor, znany z "Dogville" czy "Wimbledonu" Paul Bettany.

Po ponad dwuletniej przerwie, w trakcie której aktorka dzieliła czas na naukę oraz występy w japońskich reklamówkach (wtedy też wydała w Japonii swój singiel "Monologue Of Love"), Connelly wróciła na ekran pierwszą "dorosłą" rolą w "Niektórych dziewczynach". Przez kolejne lata aktorka wyraźnie jednak błądziła i niefortunnie dobierała zarówno role, jak i reżyserów - do czasu "Studentów" Johna Singletona, gdzie zagrała lesbijkę Taryn i udowodniła, że świetnie radzi sobie z postaciami wieloznacznymi i wewnętrznie pękniętymi. Stopniowo (m.in. dzięki "Nieugiętym" i "Mrocznemu miastu") jej nazwisko zaczynało w filmowym świecie znaczyć coraz więcej, a sama Connelly nie bała się ryzykownych wyzwań, jakim okazał się m.in. występ w znakomitym, dotykającym problemu uzależnień obrazie Darrena Aronofsky'ego "Requiem dla snu" (nominacja do nagrody Independent Spirit Award) czy w udanym reżyserskim debiucie Eda Harrisa "Pollock", gdzie zagrała kochankę wielkiego XX-wiecznego malarza amerykańskiego Jacksona Pollocka.

Filmem, który miał całkowicie zmienić jej życie okazał się "Piękny umysł" Rona Howarda. Nie tylko dlatego, że za znakomitą rolę żony matematycznego geniusza Johna Forbesa Nasha Connelly otrzymała w 2002 roku Oskara, Złoty Glob i nagrodę BAFTA dla najlepszej aktorki drugoplanowej, ale przede wszystkim dlatego, że na planie filmu poznała Paula Bettany'ego. Zawodowa znajomość najpierw przerodziła się w - podgrzewaną coraz dłuższymi rozmowami telefonicznymi - przyjaźń, a później w miłość uwieńczoną romantycznym i trzymanym do ostatniej chwili w tajemnicy ślubem w Szkocji. Obecnie para wychowuje synka Jennifer, Kaia (ze związku z fotografem Davidem Duganem) oraz ich wspólne dziecko - Stellana, ale rodzinne szczęście i niesłabnące uczucie nie przeszkadza aktorce w graniu kolejnych, znakomitych ról. Mogliśmy ją podziwiać w "Domu z piasku i mgły" Vadima Perelmana oraz u samego Waltera Sallesa w "Dark Water".