DUSTIN HOFFMAN

aktor
ur. 8 sierpień 1937, USA, Los Angeles

Jeden z gigantów amerykańskiego kina.

Drzewo genealogiczne Dustina Hoffmana zahacza o wiele narodowości. Jego rodzice Harry Hoffman i Lillian Gold byli Amerykańskimi Żydami. Lillian Gold urodziła się w Rumunii, a jej rodzice Max i Pauline na świat przyszli w Rosji. Z aktorstwem po raz pierwszy Hoffman zetknął się w Santa Monica City College, gdzie poszedł na zajęcia teatralne, ponieważ w szkole panowała opinia, że "aktorów nie oblewają na egzaminach". W przypadku Hoffmana teoria jednak zawiodła i przyszły aktor wyleciał ze szkoły po roku nauki za złe stopnie. Aktorstwa jednak nie porzucił - miało go ono zabezpieczyć przed pracą, której nie cierpiał i wojskiem, którego się bał.

W wieku 20 lat przybył do Nowego Jorku, aby spróbować sił na scenach off-broadwayowskich. W 1966 roku zdobył nagrodę Obie, ale jego twarz stała się rozpoznawalna dopiero po roli w "Absolwencie", w którym zagrał rok później. Choć miał wówczas 30 lat, zagrał zdominowanego przez rodziców młodzieńca, w którym stopniowo rodziła się własna tożsamość. Na ekranie był bierny i nieefektowny - skrajnie różny od bohaterów popularnych wówczas dramatów realistycznych w rodzaju "Wszyscy ludzie prezydenta". Przykuł jednak uwagę krytyków, publiczności i filmowców na tyle skutecznie, że przełom lat 60. i 70. bez wahania można nazwać jego złotym filmowym okresem.

W 1969 roku wcielił się w postać kalekiego włóczęgi Ratso w "Nocnym kowboju". Zrobił to tak przekonująco, że publiczność podczas pokazów czuła ponoć do niego autentyczny wstręt, a Akademia z Los Angeles nominowała go do Oscara za rolę pierwszoplanową. W 1970 roku zachwycił wszystkich rolą w "Małym wielkim człowieku", która zapewniła mu miejsce w... Księdze Rekordów Guinnessa - wyróżnienie otrzymał za "żywotność" charakteru, w który się wcielił (film ukazuje przeżycia Jacka Crabba od 17 do 121 rok życia). Hoffman szybko stał się specjalistą od ról dziwaków i odszczepieńców. W "Tootsie" zagrał mężczyznę przebierającego się za kobietę, w słynnym "Rain Manie", u boku Toma Cruise'a, wcielił się w postać autystycznego matematycznego geniusza, a w "Papillonie" stworzył postać pełnego kompleksów więźnia, który w zamian za ochronę decyduje się pomóc współwięźniowi w ucieczce.

Lata 80. uważa się już jednak za gorszy okres Hoffmana. Choć aktor nie zaczął grać dla pieniędzy (jedyną postacią, w jaka wcielił się wyłącznie dla pieniędzy był ponoć matematyk David Sumner z "Nędznych psów" Sama Peckinpaha), ani przyjmować propozycji na oślep, filmy, w które się angażował okazywały się najczęściej co najwyżej średnie.

Jego znakomita forma powróciła wraz z XXI wiekiem. Świetny był jako gangster w "Przekręcie doskonałym" czy jako ekscentryczny psycholog od problemów egzystencjalnych w znakomitej komedii "Jak być sobą". Wcześniej zachwycił drugoplanowymi rolami w "Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń" czy "Marzycielu", na którego planie stracił koniuszek palca i grał na morfinie. Wielokrotnie udowodnił, że pojawiając się w zaledwie kilku scenach jest w stanie bez trudu skraść film młodszym kolegom.

W styczniu 2007 na ekrany polskich kin wejdzie długo oczekiwane "Pachnidło" Toma Tykwera, najdroższa produkcja w historii niemieckiego kina, ekranizacja obsesyjnie wykupywanej w swoim czasie ze sklepów powieści Patricka Suskinda. Hoffman zagrał w nim nauczyciela Jana Baptysty Grenouille'a i po raz kolejny zaskoczył widzów talentem do kamuflażu.