EMISJE

PN | 12.12 | 00:25

CANAL+
PRZYPOMNIJ

PN | 12.12 | 01:25

CANAL+1
PRZYPOMNIJ

Rozdroże Cafe

Polska, 2005

reżyseria:

obsada: , , ,

gatunek: dramat obyczajowy

czas trwania: 113 min

5.00

Grześ (Robert Olech) to chłopak z małego miasteczka, wychowany przez nadopiekuńczą matkę (Maria Pakulnis). Najważniejszą osobą w jego życiu jest młodsza siostra Dusia (Dominika Markuszewska), którą darzy szczególnym uczuciem, silniejszym niż zwyczajna miłość brata do siostry.

Dusia, żeby zapewnić sobie lepszą przyszłość, wiąże się ze znacznie od niej starszym, żonatym jeszcze senatorem (Krzysztof Kolberger), który mami ją obietnicami o rychłym rozwodzie. Senator wynajmuje w Warszawie mieszkanie, gdzie Dusia przenosi się wraz z matką. Do Warszawy wyjeżdża również Grzesiek, który - z braku innej możliwości zabiera ze sobą upośledzonego umysłowo, młodszego brata Bronka (Mariusz Frąckiewicz). W obskurnym mieszkaniu w praskiej kamienicy Grześ zaczyna obmyślać plan szybkiego zdobycia pieniędzy, dzięki którym Dusia mogłaby zakończyć upokarzający romans z senatorem. Najbliższymi przyjaciółmi Grzesia stają się dwaj narwani, przesiadujący w siłowni kumple - Irek (Cezary Łukasiewicz) i Michał (Piotr Głowacki) - nastoletnia sąsiadka Lusia (Sara Zagańczyk), która utrzymuje rodziców i rodzeństwo z prostytucji oraz były ubek, teraz ochroniarz Gerard (Mirosław Zbrojewicz). To on właśnie proponuje Grzesiowi wspólny skok na bank, w którym sam pracuje. Grześ, wraz z Irkiem i Michałem wchodzą w układ z nadzieją łatwego zarobienia olbrzymiej sumy pieniędzy. Napad okazuje się jednak pułapką, dochodzi do tragedii, a chłopcy trafiają do więzienia. Pod wpływem koszmarnych przeżyć Grzesiek przechodzi gwałtowną przemianę i decyduje się na krok, którego nikt się po nim nie spodziewa.

LESZEK WOSIEWICZ reżyser i scenarzysta filmu "Rozdroże cafe", debiutował obrazem "Smak wody" (1980). Zrealizowana w 1982 roku "Wigilia '81", która z kronikarską dokładnością przedstawia wydarzenia związane z wprowadzeniem stanu wojennego, miała premierę dopiero w 1988 na XIII Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Za "Kornenblumenblau" Wosiewicz został uhonorowany m.in. Nagrodą im. Andrzeja Munka przyznawaną przez PWSFTviT. Kolejnym filmem była "Cynga", a "Kroniki domowe" (1997) otrzymały nagrodę dziennikarzy na FPFF w Gdyni oraz Złotą Taśmę, nagrodę przyznawaną przez Koło Piśmiennictwa SFP. W latach 2000-2001 Wosiewicz zajmował się realizacją serialu "Przeprowadzki" i był reżyserem pierwszych ośmiu odcinków "Klinik samotnych serc" (2005). W dorobku ma również fabułę "Z miłości" i "Taniec śmierci. Sceny z powstania warszawskiego" (2012) oraz wiele spektakli telewizyjnych. W swoich imponujących znakomitym, matematycznie skonstruowanym montażem obrazach Wosiewicz często porusza problem totalitaryzmu, nadrzędny dla całej jego twórczości ("Przypadek Hermana Palacza", "Cynga", "Kornblumenblau").

"Rozdroże Cafe" to obraz bardzo współczesny, o którym sam reżyser mówił, że "historia ta mogłaby przejść przez główne strony gazet jako wiadomość dnia". Niektóre zdarzenia zostały zresztą zaczerpnięte z prasy: impulsem dla reżysera była historia napadu na warszawski bank, podczas którego zabity został ochroniarz, jak się później okazało - główny organizator skoku. To jednak nie drobiazgowe odtworzenie współczesności było celem Wosiewicza, ale - jak wyjaśniał - pokazanie "tragedii ludzi pragnących wyrwać się ze społecznego niebytu, skazanych na sprzedajność, podłość, przemoc, gwałt, na wyzbycie się wszelkich szlachetnych atrybutów człowieczeństwa". Aby oderwać się od "tu i teraz" Wosiewicz włożył zresztą swoja opowieść w ramy przypowieści, wyłuskując w niej jednocześnie podobieństwa do "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego oraz opatrując błyskotliwymi, utrzymanymi w hip-hopowym pulsie komentarzami Kazika Staszewskiego, autora muzyki do filmu, który w kolejnych utworach ("Rozdroże", "Chłopcy", Gerard", "Los się musi odmienić", "Alicja!", "Grześ", Śledczy Matys", "Hej zastanuff się") wprowadza w fabułę, przedstawia bohaterów, komentuje akcję i stawia pytania.

W obrazie, obok doświadczonych aktorów, jak Maria Pakulnis, Agnieszka Krukówna (świetny epizod alkoholiczki), Krzysztof Kolberger, Jacek Rozenek, Mirosław Zbrojewicz czy Marcin Bosak (Kamil z "M jak Miłość" tu w nietypowej dla siebie roli księdza), zagrali debiutujący na wielkim ekranie Robert Olech (znany z "Kryminalnych" i "Plebanii"), Sara Zagańczyk i Dominika Markuszewska. Najbardziej poruszającą kreację stworzył jednak upośledzony umysłowo Mariusz Frąckiewicz, którego Bronek jest w świecie "Rozdroże Cafe" jedynym naprawdę czystym i niewinnym bohaterem. Film otrzymał Złote Lwy za reżyserię i montaż na FPFF w Gdyni w 2005, Andrzej Ramlau był nominowany do nagrody Orzeł za zdjęcia, a Robert Olech do Złotej Kaczki w kategorii najlepszy aktor. W 2006 roku na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej "Prowincjonalia" we Wrześni Leszek Wosiewicz otrzymał Nagrodę Dziennikarzy dla najlepszego reżysera, a Kazik Staszewski nagrodę za muzykę.

WASZE OPINIE

MANIAK

Bardzo,bardzo średni film z fajną muzą.

Cas

Jeden z lepszych filmów polskich jakie w ostatnim czasie dane mi było zobaczyć. Doskonale ukazana polska rzeczywistość z muzyką Kazika w tle. Polecam!

gosc

Film byłby świetny gdyby nie ten