Naukowiec-pacyfista chwyta za broń, by dokonać zemsty na pijanych łobuzach, którzy zgwałcili jego żonę. Studium rodzącej się nienawiści uważane za pierwszy mistrzowski film Sama Peckinpaha.
Amerykański naukowiec David Sumner (Dustin Hoffman) ma już dosyć nowojorskiego zgiełku i napięcia wokół wojny w Wietnamie, postanawia więc wraz z żoną przenieść się na spokojną prowincję. Miasteczko, w którym David zamierza kończyć swoją książkę, okazuje się jednak nie tak sielskie, jak to się wydawało. Sumnerowie z powodu swojego wyglądu i sposobu życia szybko zyskują wrogów wśród miejscowych łobuzów. Ofiarą pierwsza pada pani Sumner (Susan George), która zostaje napadnięta i brutalnie zgwałcona. Tragedia powoduje załamanie się systemu moralnego Davida. Płomienny pacyfista postanawia krwawą zemstę.
SAM PECKINPAH, niegrzeczne dziecko Hollywood, "Nędzne psy" zrealizował prawie dziesięć lat po swoim pierwszym komercyjnym sukcesie, który zawdzięcza głośnym "Strzałom o zmierzchu". Westernem tym Peckinpah ostatecznie zerwał z hołubionym w Ameryce mitem o zawsze zwyciężającym dobru, a jednocześnie podarował widzom seans, który znakomicie wpisywał się w coraz większe wówczas zapotrzebowanie na przemoc i krew w kinie. W o dekadę późniejszych "Nędznych psach" tej przemocy jest już znacznie więcej - uważa się, że właśnie tym filmem Peckinpah złamał kolejną zwyczajową granicę epatowania okrucieństwem na ekranie. Główną rolę zagrał Dustin Hoffman, choć początkowo Peckinpah chciał na to miejsce Donalda Sutherlanda, Jacka Nicholsona lub Sidneya Poitier - Hoffman przyznał zresztą później, że w "Nędznych psach" wystąpił tylko dla pieniędzy. Na prośbę reżysera aktor przed rozpoczęciem zdjęć zamieszkał na dwa tygodnie ze swoją filmową partnerką Susan George. Co ciekawe, niektóre sceny nagrane przez ten czas weszły później do filmu. To nie jedyne poświęcenie na jakie zdobył się Hoffman. Scenę, kiedy jego bohater po raz pierwszy wchodzi do miejscowego pubu, aktor zagrał... bez spodni. Tylko wtedy - według Peckinpaha - pozostali aktorzy umieli przekonująco zagrać zdziwienie obecnością intruza.
Początki "Nędznych psów" nie były łatwe i bynajmniej nie zapowiadały sukcesu. Realizacja stanęła pod wielkim znakiem zapytania, kiedy Peckinpah dostał ostrego zapalenia płuc po całonocnej imprezie z Kenem Hutchisonem nad morzem w Land's End. Jeszcze wcześniej grający rolę majora Johna Scotta Irlandczyk T.P. McKenna złamał rękę podczas suto zaprawianego alkoholem wieczoru z Peckinpahem i kilkoma prostytutkami - to dlatego w filmie nosi rękę na temblaku. Kontrowersyjny reżyser szybko udowodnił jednak, że swoją pracę traktuje śmiertelnie poważnie. Po wypadku w Land's End przez cały okres produkcji nie wziął do ust alkoholu. Bulwersujące "Nędzne psy", które dziś uważane są za pierwsze mistrzowskie dokonanie Peckinpaha, zdobyły "zaledwie" nominację do Oscara za muzykę i nagrodę Koła Krytyków z Kansas City. Reżyser, oskarżany o upajanie się scenami przemocy i okrucieństwa, bronił swojego filmu, twierdząc, że jest to jedynie studium rodzącej się agresji i metafora świata. Świadczyć zresztą o tym miał też symboliczny tytuł filmu, zaczerpnięty z pism chińskiego filozofa Lao-Tzu, który pisał: "Niebo i Ziemia nie są ludzkie i ludzi traktują jak nędzne psy".
