Uhonorowany aż czteroma Cezarami dreszczowiec. Z nostalgicznego dramatu rodzinnego przeradza się w pełen napięcia horror skonstruowany za pomocą finezyjnego dialogu i hitchcockowskich manipulacji. Niemal brak tu przemocy. W zamian rzecz opiera się na przenikliwie pokazanej rzeczywistości opowiadania, na intuicji widzów i starej zasadzie lęku przed ciemnością.
W oszalałej gorączce środka lata, rodzina, składająca się z Michela (Laurent Lucas), Claire (Mathilde Seigner) i ich trzech małych córek, wyjeżdża na wakacje. Ci stęsknieni za wypoczynkiem paryżanie zaszywają się w leżącym na uboczu wiejskim domku, który kupili przed kilku laty. Chociaż ciężko pracowali, aby go odremontować, nadal jest tam kilka miejsc, które wymagają naprawy - na przykład głęboka studnia na podwórzu. Tuż przed dotarciem do domu rodzina spotyka Harry'ego Ballestero (Sergi Lopez), znajomego, który próbuje złapać autostop. Harry i Michel podobno chodzili do tej samej szkoły. Harry dobrze pamięta Michela. Potrafi cytować z pamięci wiersze, które ten jako chłopak pisał dla szkolnej gazetki i traktuje dawnego kolegę jak brata. W ten sposób rozpoczyna się niesamowity związek z wiecznie uśmiechniętym Harrym i jego zwariowaną przyjaciółką Plum (Sophie Guillemin), którzy wkradają się w łaski rodziny.
