David Lynch zaprasza widza w podróż w mroczną krainę erotyki, zbrodni i ekscentrycznych postaci. Podobnie, jak w późniejszym serialu "Twin Peaks", ten niepokojący, podziemny świat kryje się tuż pod wierzchnią sielankowego miasteczka na amerykańskiej prowincji.
Student Jeffrey Beaumont (Kyle MacLachlan) wraca do rodzinnej miejscowości. Pewnego dnia podczas spaceru znajduje w trawie odcięte ludzkie ucho. Bardziej zaintrygowany niż przerażony, podejmuje prywatne śledztwo w celu wyjaśnienia pochodzenia tajemniczego znaleziska. Ciekawość doprowadzi Jeffrey'a do spotkania z piękną tajemniczą piosenkarką Dorothy Vallens (Isabella Rossellini) i odkrycia rzeczywistości, której istnienia nawet nie przeczuwał.
"Blue Velvet" to film przełomowy w twórczości DAVIDA LYNCHA. Po awangardowej "Głowie do wycierania", "Człowieku Słoniu" oraz po epopei s-f "Diuna" reżyser odnalazł własny styl. "Blue Velvet" zapowiada Lyncha, jakiego znamy z późniejszych "Twin Peaks", "Dzikości Serca" czy "Zagubionej autostrady".
Surrealistyczna, drapieżna wyobraźnia Lyncha, jego fascynacja kiczem, sposób ukazywania przemocy i erotyki oraz niezwykle sugestywny nastrój tajemnicy, zaskoczyły publiczność końca lat 80. - takiego kina wcześniej nie widziano. Zwolennicy Lyncha dostrzegli w nim nowego mistrza, który niczym psychoanalityk odważnie penetruje najciemniejsze zakątki ludzkiej podświadomości. Przeciwnicy uważali "Blue Velvet" za film kontrowersyjny, a nawet dziwaczny. Niemal wszyscy zgadzali się jednak, że jest to obraz wyjątkowy i oryginalny, o niepowtarzalnej, przypominającej senny koszmar atmosferze. Lynch zdobył za "Blue Velvet" kolekcję nagród, w tym nominację do Oscara za reżyserię. Chwalono też autora nastrojowych zdjęć Fredericka Elmesa oraz współtwórcę muzyki Angelo Badalamentiego, który został stałym kompozytorem reżysera. W filmie świetne kreacje stworzyli Dennis Hopper w roli demonicznego Franka oraz niespełna 27-letni Kyle MacLachlan, któremu 4 lata później Lynch powierzył rolę ekscentrycznego detektywa Dale'a Coopera w serialu "Twin Peaks". Na uwagę zasługuje jednak przede wszystkim Isabella Rossellini, która w odważniej roli piosenkarki Dorothy Vallens stworzyła badaj najwybitniejszą kreację w karierze.
CIEKAWOSTKI:
Oryginalna wersja filmu trwała 4 godziny. David Lynch skrócił ją jednak do dwóch. Wycięty materiał zaginął w tajemniczych okolicznościach - pozostało po nim jedynie kilka fotografii.
Rolę Jeffreya zaproponowano najpierw Valowi Kilmerowi. Aktor odrzucił ją, twierdząc, że scenariusz jest zbyt pornograficzny.
Wielu aktorów odrzuciło propozycję wcielenia się w rolę Franka ze względu na to, że jego postać była zbyt odpychająca. Dennis Hopper doskonale się w niej odnalazł. Aktor od początku twierdził, że jest do niej stworzony: "Muszę mieć tę rolę. Frank to ja!".
Scena, w której Dennis Hopper (Frank) uderza Isabellę Rossellini została tak zarejestrowana, by nie było widać uderzenia - wszystko po to, by nie promować przemocy w stosunku do kobiet.
Producent Dino De Laurentis, w celu wprowadzenia filmu do kin, musiał stworzyć własną firmę dystrybutorską (D.E.G.) - żadna inna firma nie chciała się tego podjąć.
W filmie pojawia się znak firmowy Lyncha - autostrada nocą.
Cytat z filmu "Don't you fucking look at me!" znalazł się na 74. miejscu zestawienia na 100 najlepszych cytatów z filmów. Zestawienie to stworzył w 2007 roku magazyn "Premiere".
FILM ZOSTANIE WYEMITOWANY Z MOŻLIWOŚCIĄ WYBORU WERSJI JĘZYKOWEJ (LEKTOR LUB NAPISY)
